«Θέλω να με κάνω παρέα;» πρόταση-διαχείριση θυμού

Reblogged from: 
https://pappanna.wordpress.com

Η ικανότητα του ανθρώπου να μπορεί να αναγνωρίζει και να διαχειρίζεται τα συναισθήματα και τις διαθέσεις του τον οδηγεί στο να μπορεί να διεκδικεί τη κοινωνική ζωή που επιθυμεί. Η αναγνώριση των συναισθημάτων και ο τρόπος που τα χειριζόμαστε κάθε φορά αναφέρεται πάλι στη μάθηση.

Πολλές φορές έχουμε συναντήσει μέσα στην τάξη μας παιδιά με θυμό. Η διαφορά ανάμεσα στο θυμωμένο παιδί και τον θυμωμένο ενήλικα είναι ότι ο ενήλικας έχει αναπτύξει δεξιότητες αντιμετώπισης θυμού έχοντας επίγνωση των συναισθημάτων του. Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά της τάξης μας που βιώνουν μεγάλες, ξαφνικές και έντονες διακυμάνσεις στο συναίσθημα και τη διάθεση τους να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν λεκτικά αυτό που νιώθουν;

Τα παιδιά δεν σας ανήκουν, οδηγίες για ευαίσθητους γονείς και ονειροπόλα παιδιά!

Reblogged from: 
zenithmag.wordpress.com

H απεριόριστη υπακοή καταστρέφει την παιδική ψυχή. Μην ακρωτηριάζετε ψυχικά το παιδί σας γιατί μόνο εκείνο μπορεί να βρει το σωστό μονοπάτι που οδηγεί στην διάπλαση της ψυχής του. Δεν πρέπει να προσπαθείτε να ελέγχετε τα παιδιά σας και να τα περιορίζετε σχεδιάζοντας το μέλλον τους, γιατί η αβεβαιότητα είναι πρώτος νόμος της δημιουργίας. Σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο σύμπαν παίζεται συνεχώς ένα ουράνιο παιχνίδι, στο οποίο όλα είναι δυνατά, και ένα ελεύθερο πνεύμα ανά πάσα στιγμή έχει μπροστά του άπειρες επιλογές. Μήπως τα ξεχάσατε όλα αυτά μεγαλώνοντας ή μήπως δεν σας δόθηκε η ευκαιρία να τα μάθετε ποτέ;

Διδάξτε τα παιδιά τον κανόνα του Εσώρουχου

 Reblogged from: 

http://psychologiapaidiou.blogspot.gr/

Ο «Κανόνας του Εσώρουχου»* είναι ένας απλός οδηγός που δημιουργήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης με σκοπό να βοηθήσει τους γονείς να εξηγήσουν στα παιδιά τους πού δεν πρέπει να τα αγγίζουν οι άλλοι άνθρωποι, πώς να αντιδρούν και πού να αναζητούν βοήθεια.

 Τι είναι λοιπόν ο «Κανόνας του Εσώρουχου»; Είναι απλό: ένα παιδί δεν πρέπει να το αγγίζουν στα μέρη του σώματος του που συνήθως καλύπτονται από το εσώρουχο του. Επιπλέον, δεν πρέπει να αγγίζει και εκείνο με τη σειρά του τους άλλους σε αυτά τα σημεία.

Οι γονείς είναι καθοριστικοί για το επάγγελμα των παιδιών

 Reblogged from: Το Βήμα

Εάν νομίζατε ότι εσείς επιλέξατε το επάγγελμά σας κάνετε μεγάλο λάθος! Νέες επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι οι γονείς ευθύνονται για την καριέρα μας πολύ περισσότερο απ΄ όσο νομίζουμε.

Ενώ στο παρελθόν οι μισοί επιστήμονες υποστήριζαν ότι η καριέρα μας είναι προδιαγεγραμμένη γενετικά και οι άλλοι μισοί ότι η κινητήριος δύναμη γι΄ αυτό που θα γίνουμε όταν μεγαλώσουμε βρίσκεται στην ανατροφή μας, μια νέα μελέτη προσπαθεί να γεφυρώσει τις δύο αυτές απόψεις. Σύμφωνα λοιπόν με τα πορίσματά της, τη μεγαλύτερη επίδραση στην απόφασή μας για το επάγγελμα που θα ακολουθήσουμε την ασκούν οι γονείς μας.

Αξιοποιώντας το θυμό των παιδιών

 Reblogged from: http://psychografimata.com/

Το συναίσθημα του θυμού των παιδιών μπορεί να αποτελέσει μια ευκαιρία για σωστή διαπαιδαγώγηση.

Από την Τριανταφυλλιά Χαρίλα, Ψυχολόγο, MSc Εργασιακή Υγεία, Ειδίκευση στη Συστημική – Οικογενειακή Ψυχοθεραπεία

Το συναίσθημα του θυμού προκαλεί φόβο και στα παιδιά και στους γονείς, επειδή συνήθως συνοδεύει μια σύγκρουση, μια κρίση, ένα περιστατικό που δυσκολεύονται να το διαχειριστούν. Όμως, το συναίσθημα του θυμού των παιδιών μπορεί πραγματικά να αποτελέσει μια ευκαιρία για σωστή διαπαιδαγώγηση. Είναι ένα από τα πιο λειτουργικά συναισθήματα όταν αξιοποιηθεί με τον κατάλληλο τρόπο.

Πώς να σταματάς τους καβγάδες των παιδιών σου;

Reblogged from: http://www.boro.gr/

Τι κάνει ο γονιός όταν γίνεται καυγάς;

Η διαφωνία ανάμεσα στ’ αδέρφια είναι σημαντική. Πρόκειται, στην πραγματικό-τητα, για μια προσπάθεια να βρουν μεταξύ τους τα όρια και την ισορροπία ανά­μεσα στην αλληλεξάρτηση και την αυτονομία τους. Σε μας τους μεγαλύτερους δεν είναι προφανής ο λόγος της αντιπαράθεσης. Σπάνια πρόκειται για τις τελευ­ταίες σταγόνες της πορτοκαλάδας - πρόκειται μάλλον για μια προσπάθεια επιβο­λής. Ως προς αυτό τα παιδιά χάνουν και κερδίζουν κάθε τόσο, απ’ το πρωί ως το βράδυ - και ας μη νομίσουμε ότι τα μικρότερα πάντα υποτάσσονται. Όταν οι γο­νείς εμπλέκονται από πολύ νωρίς στα παιχνίδια εξουσίας στερούν από τα παιδιά τη δυνατότητα να βρουν μόνα τους τη λύση. Και η καλύτερη λύση είναι η λιγότερη δυνατή εμπλοκή - ακόμα κι αν αυτό φαίνεται εξαιρετικά δύσκολο, τη στιγ­μή που τα παιδιά φωνάζουν δυνατά, κλαίνε, και συχνά καλούν τη μαμά να επέμβει. Ή ζωή διαμορφώνεται μέσω συγκρούσεων. Δεν αποκομίζουμε πάντα ό,τι θέ­λουμε. Πρέπει να προσπαθήσουμε πιο πολύ για ν’ αποκτήσουμε ή να διατηρή­σουμε κάτι. H εναλλαγή ανάμεσα στον καυγά και στην καλή συντροφιά είναι συ­χνά τόσο απότομη, που οι ενήλικες δυσκολευόμαστε να παρακολουθήσουμε αυτό το ρυθμό. Ταυτόχρονα, όμως, ο ρυθμός αυτός μπορεί και να μας απαλλάσσει από την ανάγκη να αναμιχθούμε, επειδή τα παιδιά μπορούν μόνα τους να θέσουν όρια στην αντιπαράθεσή τους - και συνήθως αυτό θέλουν όταν τσακώνονται.

10 πράγματα που πρέπει να σκέφτεσαι όταν τιμωρείς το παιδί

Reblogged from: http://www.boro.gr/

Η τιμωρία είναι μια αρνητική συνέπεια που δίνεται ως αποτέλεσμα μιας ανεπιθύμητης συμπεριφοράς. Η σωστή χρησιμοποίηση της είναι δύσκολη υπόθεση γιατί μπορεί πολύ εύκολα να γίνει επιζήμια ή απλώς να μην είναι αποτελεσματική. Ας δούμε πότε μια τιμωρία διδάσκει.

1. Πραγματική τιμωρία είναι εκείνη που χρησιμοποιείται σπάνια (επειδή σπάνια είναι απαραίτητη). Όταν μια τιμωρία δεν μειώνει την ανάγκη για περισσότερη τιμωρία, τότε δεν έχει αποτέλεσμα. Μια τιμωρία πρέπει να αλλάζει την κακή συμπεριφορά, αν δεν μπορεί να το κάνει αυτό, τότε δοκιμάστε κάτι άλλο.

Μεγαλώνοντας επιτυχημένα παιδιά

Reblogged from: http://www.eimaimama.gr/

Φράσεις όπως «μητέρα τίγρης» και «γονιός ελικόπτερο» (αυτός που δεν αφήνει σε ησυχία το παιδί του και είναι από πάνω του όλη την ώρα για να το φροντίσει/προστατεύσει) έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούνται ευρέως. Βοηθάει όμως το να είσαι υπερβολικός ως γονιός (το γνωστό και ως overparenting) ή όχι;

Παρόλο που οι γονείς που ακολουθούν ξεκάθαρα λανθασμένη στάση και ντροπιάζουν με τη συμπεριφορά τους γίνονται θύματα χλεύης, πολλοί από μας θεωρούν πως λίγη περισσότερη πίεση από τον γονιό θα δημιουργήσει παιδιά με εξαιρετικά ταλέντα και σίγουρο μέλλον. Υπάρχει κάτι λάθος στο να είναι κάποιος γονιός «λίγο υπερβολικός»;

Αγόρι - Κορίτσι: Βρείτε τις διαφορές

Τα αγόρια συμπεριφέρονται διαφορετικά από τα κορίτσια. Αυτό δεν οφείλεται μόνο σε γενετικούς παράγοντες, αλλά και στο γεγονός ότι εμείς τους συμπεριφερόμαστε διαφορετικά.

Ροζ ή μπλε; Φόρεμα ή σαλοπέτα; Κούκλα ή αυτοκινητάκι; Η ανακάλυψη του φύλου, η αναγνώριση του εαυτού σου ως «αγόρι» ή «κορίτσι» είναι ένα από τα πιο σημαντικά βήματα στην ανάπτυξη κάθε παιδιού. Προκειμένου να καταλάβουν πού ακριβώς ανήκουν, περνάνε από την ηλικία των τριών έως την ηλικία των πέντε ετών μια περίοδο υπερβολής σε ό,τι αφορά φύλο τους: Τα κορίτσια λατρεύουν οτιδήποτε είναι ροζ, θυμίζει πριγκίπισσα και μπαλαρίνα, ενώ τα αγόρια κυκλοφορούν με ένα σπαθί ή με ένα πιστόλι σχεδόν «κολλημένο» στο χέρι τους και δεν χορταίνουν να παίζουν «πόλεμο». Πρόκειται για μια απολύτως φυσιολογική μεταβατική περίοδο, την οποία όταν ξεπεράσουν (σύντομα) θα έχουν κατακτήσει τη συνειδητοποίηση του φύλου τους.

Ποιες είναι όμως οι αλήθειες και ποιοι οι μύθοι όταν αναφερόμαστε σε κλασικά χαρακτηριστική συμπεριφορά αγοριών και κοριτσιών;

Τρόποι αντιμετώπισης της επιθετικότητας

Reblogged from: 
http://www.healthpress.gr/

Μία πολύ βασική προτεραιότητα των γονιών είναι η άμεση διερεύνηση, ανακάλυψη αλλά κι αντιμετώπιση της επιθετικής συμπεριφοράς των παιδιών τους. Τα παιδιά, κυρίως, λειτουργούν με το ένστικτο και χωρίς ν’ αντιλαμβάνονται ότι άν χτυπήσουν κάποιο άλλο παιδάκι θα πονέσει.

Σ’ αυτό το σημείο καλούνται οι γονείς να γίνουν οι καλοί ψυχολόγοι των παιδιών τους. Δηλαδή, ν’ακούσουν προσεκτικά, να μπουν στην θέση του παιδιού, χωρίς να επικρίνουν και με διάλογο αλλά και ηρεμία να προσπαθήσουν να μειώσουν την επιθετικότητα του παιδιού τους.

Τρόποι αντιμετώπισης της επιθετικότητας:

Όταν Νόμιζες ότι Δεν Κοιτούσα

Reblogged from: http://vassiasarantopoulou.blogspot.gr

Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα, σε είδα να φτιάχνεις για μένα το αγαπημένο μου γλυκό και έμαθα ότι μικρά πράγματα μπορεί να έχουν ξεχωριστή σημασία στη ζωή.

 Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα, σε παρακολουθούσα και έμαθα τα περισσότερα «μαθήματα ζωής», εφόδια για να γίνω καλύτερο και παραγωγικότερο άτομο όταν μεγαλώσω.

 Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα, σε είδα να κρεμάς την ζωγραφιά μου στο ψυγείο και αμέσως ήθελα να ζωγραφίσω την επόμενη.

Πόση Αυτοπεποίθηση έχει το Παιδί σας;

Reblogged from: http://kidsfun.gr/

Η αυτοπεποίθηση είναι το όπλο του παιδιού στις καθημερινές δυσκολίες της ζωής και για τη σωστή του ανάπτυξη. Τα παιδιά που νιώθουν καλά για τον εαυτό τους αντιμετωπίζουν τα προβλήματα πιο εύκολα και αντέχουν την πίεση, ενώ τα παιδιά που δεν έχουν αυτοπεποίθηση συχνά πνίγονται σε μια κουταλιά νερό.

Τι ακριβώς είναι η αυτοπεποίθηση; Ποιός τη έχει και ποιός όχι; Και άν κάποιος δεν έχει, μπορεί να αποκτήσει;

Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτοπεποίθηση είναι το σύνολο των εντυπώσεων και των απόψεων που έχουμε για τον εαυτό μας, το πώς τον βλέπουμε και πώς πιστεύουμε ότι τον βλέπουν οι άλλοι. Ακόμα, η αυτοπεποίθηση είναι ο συνδυασμός αισθημάτων ικανότητας με αισθήματα αγάπης. Ένα παιδί, για να νιώθει καλά για τον εαυτό του, πρέπει να νιώθει ικανό, αλλά να νιώθει και ότι το αγαπούν.

Δείγματα αυτοπεποίθησης

Η αυτοπεποίθηση δεν είναι κάτι σταθερό. Μπορεί να αλλάξει όσο ένα παιδί μεγαλώνει, ανάλογα με τις εμπειρίες του και τις επιρροές που δέχεται. Καλό είναι, όμως,

Η σημαντικότητα των κανόνων για τα παιδιά

Reblogged from: 

http://exelixi-psychotherapeia.blogspot.gr/

Το παιδί, πέρα από την άνευ όρων αγάπη και στοργή, χρειάζεται και μια δομή, δηλαδή ένα προβλέψιμο και σταθερό περιβάλλον, ώστε να διανύσει ήρεμα το μονοπάτι του προς την ενηλικίωση.

Και ο τρόπος με τον οποίο μπορείτε να προσφέρετε μια σταθερή δομή στο περιβάλλον του παιδιού σας είναι η επιβολή και η επίβλεψη της τήρησης των δικών σας κανόνων.

Πολλοί γονείς νιώθουν άβολα με τους κανόνες. Αισθάνονται άσχημα όταν πρέπει να πουν "όχι" και "μη" στο παιδί τους ή όταν χρειάζεται να περιορίσουν τον χρόνο της ελεύθερης δραστηριότητας του ή του παιχνιδιού του. Φοβούνται πως το παιδί τους θα πληγωθεί και θα χάσει τον αυθορμητισμό και το πηγαίο χαρακτήρα του.

Βοηθήστε το παιδί να πιστέψει στον εαυτό του

Reblogged from: 
http://www.child.org.cy/

Η υγιής αυτοεκτίμηση είναι η θωράκιση ενός παιδιού απέναντι στις προκλήσεις της ζωής. Τα παιδιά που έχουν καλή ιδέα για τον εαυτό τους αντιμετωπίζουν καλύτερα τις διαμάχες και αντιστέκονται καλύτερα στις αρνητικές πιέσεις. Χαμογελούν περισσότερο και είναι ικανά να χαρούν τη ζωή τους. Τα παιδιά αυτά είναι ρεαλιστές και αισιόδοξοι άνθρωποι.
Αντίθετα, στα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση, οι προκλήσεις μπορούν να αποτελέσουν πηγή άγχους και απογοήτευσης.

10 πράγματα που έμαθα όταν έπαψα να ουρλιάζω στα παιδιά μου

 Reblogged from: 
http://www.newsitamea.gr/
Στο άρθρο της που δημοσιεύθηκε στους New York Times με τίτλο «Shouting Is the New Spanking»,  η  Amy McCready, οικογενειακή σύμβουλος και ιδρύτρια του συμβουλευτικού site για γονείς Positive Parenting Solution μας εξηγεί ότι σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, οι υστερικές φωνές και τα ουρλιαχτά, έχουν αντικαταστήσει  σήμερα το παραδοσιακό «ξύλο, που βγήκε από τον παράδεισο». 

Οι γονείς σύμφωνα με την δόκτορα Μακ Κρίντι ταλαιπωρημένοι και με τα ενοχικά τους σύνδρομα γιγαντωμένα μέσα τους, ψάχνουν να βρουν τον κατάλληλο τρόπο να επιβληθούν στα παιδιά τους. Και ενώ για τους περισσότερους γονείς σήμερα είναι αυτονόητο ότι το ξύλο ανήκει στο παρελθόν ως παιδαγωγική μέθοδος, παρ’ όλα αυτά δεν μπορούν να επιβληθούν στον εαυτό τους κάθε φορά που οι μικροί μπόμπιρες αδυνατούν να πειθαρχήσουν στις υποδείξεις τους. Και καταφεύγουν στις φωνές. Το αποτέλεσμα είναι οι ενοχές να γίνονται ένας φαύλος κύκλος που δεν σταματά ποτέ. Αποτέλεσμα:

Ενθαρύνοντας

 Reblogged from: http://blogs.sch.gr/liliavl/

Η ενθάρρυνση στη διδασκαλία για μένα είναι ένα πολύ σημαντικό σημείο που το προσέχω ιδιαίτερα. Όταν την δίνετε, τότε παίρνετε τέτοια ικανοποίηση από τους μαθητές σας που σας κινητοποιεί να δώσετε τον καλύτερό σας εαυτό απλόχερα. Σε διάφορες συζητήσεις με συναδέλφους ακούω συχνά να λένε ότι το «μπράβο» χάνει την αξία του όταν το λες συχνά και γι’  αυτό το χρησιμοποιούν με φειδώ. Σας υπενθυμίζω ότι πέρα από το «μπράβο» υπάρχουν άπειρες εκφράσεις που ενθαρρύνουν τους μαθητές μας.

Να μια ακόμη λίστα που συμπλήρωνα κατά καιρούς, και σας την παρουσιάζω με υπερηφάνεια:

Στάσου πλάι του

Reblogged from: http://www.akappatou.gr/

Γράφει η Ζηνοβία Κυριαζοπούλου, Ψυχολόγος, με τη συνεργασία της Αλεξάνδρα Καππάτου, Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος

Η εφηβεία αποτελεί ίσως την πιο δύσκολη, αλλά και μία από τις πιο σημαντικές περιόδους της ζωής του παιδιού. Τι να κάνετε; Σταθείτε πλάι του…

Τι είναι η εφηβεία;
Η εφηβεία αποτελεί το πέρασμα από τον κόσμο της παιδικότητας σε εκείνον των ενηλίκων, σηματοδοτείται με τις πρώτες ενδείξεις της ήβης και τοποθετείται χρονικά γύρω στα 10-13 χρόνια. Η ήβη είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο και ορίζεται ως το σύνολο των βιολογικών και των ανατομικών αλλαγών που καταλήγουν στο σώμα του ενηλίκου και στην ικανότητα αναπαραγωγής. Οι μεταμορφώσεις αυτές αφορούν το σώμα, και κυρίως την ανάπτυξη των οστών, των γεννητικών οργάνων και του εγκεφάλου, και διαρκούν για μια περίοδο 5-6 χρόνων κατά μέσο όρο. Στη διάρκεια της εφηβείας, το παιδί σας θα μεταμορφωθεί από παιδάκι που χαμηλώνατε το βλέμμα για να κοιτάξετε, σε ένα νεαρό αγόρι ή κορίτσι που μπορεί να σας περνάει ένα κεφάλι στο ύψος. Όλα αλλάζουν γύρω του -το σώμα του, οι συναισθηματικοί του δεσμοί, τα ενδιαφέροντά του-, χωρίς να μπορεί να έχει την παραμικρή βεβαιότητα για το αποτέλεσμα αυτών των αλλαγών. Ο έφηβος είναι πάντα λίγο-πολύ μπερδεμένος, από τη μία επιθυμεί να μεγαλώσει, κι από την άλλη νοσταλγεί την παιδική του ηλικία, έχει ανάγκη να επιβεβαιωθεί, αλλά ταυτόχρονα φοβάται να συγκρουστεί με τον εξωτερικό κόσμο κλπ.

Οι 7 πιο συνηθισμένες απορίες των γονέων!

 Reblogged from: http://www.boro.gr/

Τι νιώθουν τα παιδιά όταν τσακώνονται οι γονείς τους; Ανασφάλεια; Φόβο; Τι είναι η οιδιποδιακή φάση; Και πώς αυτή καλλιεργείται μέσα από την καλή ή κακή σχέση των γονιών;

Και όταν οι γονείς αποφασίζουν να χωρίσουν; Τι πρέπει να πουν στο παιδί; Ποια είναι η καλύτερη ηλικία για να αποδεχτεί το παιδί έναν χωρισμό;

Ο  Ψυχίατρος- Νευρολόγος, Ματθαίος Γιωσαφάτ, απαντά σε ερωτήματα γονέων.

-Τι έχει αλλάξει σήμερα στην ελληνική οικογένεια;  Και ποιο μοντέλο είναι είναι το ιδεατό για εσάς;

Τώρα η οικογένεια η μοντέρνα, έχει άλλα προβλήματα και καλά και κακά.  Που οδηγείται η σημερινή οικογένεια. Είναι πολλά πράγματα που έχουν αλλάξει, από την τηλεόραση, που είναι η δεύτερη μητέρα των παιδιών σήμερα, μέχρι το ότι η γυναίκα δουλεύει είναι και αυτό ένα βασικό πρόβλημα στην σημερινή οικογένεια. Με ρωτάνε πολλές φορές αν η κρίση έχει κάνει καλό ή κακό. Η κρίση κάνει καλό στις καλές οικογένειες και κάνει κακό στις κακές οικογένειες. Δηλαδή, ένα ζευγάρι που έχει μια καλή σχέση, αγαπιούνται μεταξύ τους έχουν μια καλή σχέση με τα παιδιά τους, η κρίση τους φέρνει πιο κοντά. Εάν στο ζευγάρι δεν αποδέχεται ο ένας τον άλλο, είναι λίγο πιο ανώριμοι, και ο ένας φορτώνει τις ευθύνες ο ένας στον άλλο όπως εξάλλου, γίνεται συνήθως και γενικότερα στην ελληνική κοινωνία, τότε  υπάρχουν προβλήματα. Στριμώχνονται για τα λεφτά και τα βάζει ο ένας με τον άλλο. Στις οικογένειες που είναι πιο ανώριμες και λιγότερο δεμένες, έχουμε παραπάνω διαζύγια, μεγαλύτερη κατάθλιψη, θυμό.

Παιχνίδια φαντασίας

Reblogged from:
http://www.ramnousia.com

Από την Αρετή Γκατζέλια, Σύμβουλο Ψυχικής Υγείας, Κοινωνιολόγο.

Οι φίλοι είναι πολύ σημαντικοί σε όλες τις φάσεις της ζωής ενός ανθρώπου, ιδιαίτερα στην τρυφερή παιδική ηλικία.Πολλές φορές συναντάμε παιδάκια 3 ή 4 ετών τα οποία σχεδιάζουν με την φαντασία τους έναν φίλο ή μία φίλη. Αυτό, συνήθως τους προκαλεί ενθουσιασμό γιατί με αυτό τον τρόπο αναπτύσσεται η φαντασία τους και παράλληλα στέλνουν στους ενήλικες ένα σήμα πως κανείς δεν μπορεί να εισβάλλει στο χώρο τους, ούτε να κατανοήσει απόλυτα τι σκέφτονται.

Αυτό που πραγματικά πρέπει οι μεγάλοι να καταλάβουν είναι πως οι φίλοι είναι πολύτιμο αγαθό για τα παιδιά τους και να το σεβαστούν. Όταν ένα παιδί ταξιδεύει με την φαντασία του δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να το μοιραστεί με κανέναν.Όταν το παιδί που δημιουργεί έναν φανταστικό φίλο έχει μεγαλύτερα αδέρφια, εκείνα είναι που το αντιλαμβάνονται πρώτα. Τις περισσότερες φορές τα μεγαλύτερα αδέρφια το κοροϊδεύουν και άλλοτε διασκεδάζουν αυτήν την περιήγηση στην φαντασία. Υπάρχουν, όμως, φορές που τα προσγειώνουν στην πραγματικότητα.

Βοηθήστε το παιδί να ξεπεράσει τη δειλία του

 Reblogged from: http://www.infochildren.com/

Μια μορφή συμπεριφοράς των παιδιών η οποία επιδρά τόσο στις διαπροσωπικές τους σχέσεις όσο και στην επίδοσή τους στο σχολείο, είναι η δειλία.
Τα παιδιά που είναι δειλά και ντροπαλά διακρίνονται από κάποια χαρακτηριστικά γνωρίσματα όπως: Η κοινωνική αποφυγή, το κοινωνικό άγχος, η λεκτική αναστολή, η έλλειψη αυτοπεποίθησης.
Πιθανές αιτίες που κάνουν κάποια παιδιά να είναι ντροπαλά, είναι είτε γιατί φοβούνται ότι δεν ανταποκρίνονται στις μεγάλες προσδοκίες των γονιών τους, είτε γιατί φοβούνται τις συνεχείς παρατηρήσεις και την κριτική των γονιών τους. Άλλα παιδιά μιμούνται τους γονείς και τα μεγαλύτερα αδέλφια τους. Άλλα παιδιά μπορεί να ζουν μοναχικά, να μην έχουν κοινωνικές επαφές και εμπειρίες, με αποτέλεσμα να γίνονται δειλά.
Παιδιά που έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και συναισθηματική ανασφάλεια συνήθως είναι συνεσταλμένα και ντροπαλά.