Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 40η, 41η και 42η συμβουλή

40. Όταν αμφιβάλλετε για το ποιανού σειρά είναι να βγάλει έξω τα σκουπίδια, προχωρήστε και βγάλτε τα έξω εσείς

Αν δεν είμαστε προσεκτικοί, είναι πολύ εύκολο να αγανακτήσουμε με όλες τις ευθύνες της καθημερινότητας. Μια φορά που είχα πολύ κακή διάθεση, κάθισα και υπολόγισα πως κατά τη διάρκεια μιας συνηθισμένης μέρας κάνω πάνω από χί­λια διαφορετικά πράγματα. Φυσικά όταν είμαι σε καλύτερη διάθεση, αυτό το νούμερο μειώνεται σημαντικά.

Καθώς σκεφτόμουν αυτό το θέμα, μου έκανε εντύπωση πό­σο εύκολο είναι να θυμάμαι όλα αυτά που κάνω εγώ, καθώς και όλες τις υποχρεώσεις που έχω αναλάβει. Την ίδια ώρα, όμως, μου είναι εξίσου εύκολο να ξεχνάω όλα αυτά που κάνει η γυναίκα μου σε καθημερινή βάση. Πολύ βολικό!

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 37η, 38η και 39η συμβουλή

37. Αντί να έχετε δίκιο επιλέξτε να έχετε καλοσύνη

Όπως είπα και πιο πριν στη στρατηγική αριθμό 12, έχετε πολλές ευκαιρίες να επιλέξετε ανάμεσα στο να έχετε δίκιο και στο να είστε καλός. Σας δίνετε η ευκαιρία να υποδείξετε σε κάποιον τα λάθη του, τα πράγματα που θα μπορούσε ή θα έπρεπε να κάνει αλλιώς ή ακόμα και κάποιους τρόπους για να βελτιωθεί ο ίδιος. Έχετε ευκαιρίες να «διορθώσετε» κάποιον τόσο ιδιωτικά, όσο και παρουσία άλλων. Όλες αυτές οι ευκαιρίες καταλήγουν στην πιθανότητα να κάνετε όχι μόνο τον άλλο να νιώσει άσχημα, αλλά εν συνεχεία και τον ίδιο σας τον εαυτό.
Χωρίς να εμβαθύνουμε ιδιαίτερα ψυχαναλυτικά, ο λόγος που μπαίνουμε στον πειρασμό να βάλουμε κάποιον στη θέση του, να τον διορθώσουμε ή να του δείξουμε πως εμείς έχουμε δίκιο και αυτός άδικο είναι πως, εντελώς λανθασμένα, το εγώ μας πιστεύει πως αν αποδείξουμε σε κάποιον άλλο ότι κάνει λάθος, τότε αυτός που έχει δίκιο είμαστε εμείς, κι έτσι θα νιώσουμε καλύτερα.
Στην πραγματικότητα, όμως, αν προσέξετε το πώς νιώθετε αφού διορθώσατε κάποιον, θα δείτε ότι νιώθετε χειρότερα από πριν. Η καρδιά σας, εκείνο το τμήμα του εαυτού σας που είναι γεμάτο συμπόνια, ξέρει πως είναι αδύνατο να νιώσετε καλύτερα σε βάρος κάποιου άλλου.

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 34η, 35η και 36η συμβουλή

34. Εξασκηθείτε σε τυχαίες πράξεις καλοσύνης

Υπάρχει ένα αυτοκόλλητο αυτοκινήτων που έχει εμ­φανιστεί εδώ και μερικά χρόνια. Το βλέπεις σε αυτοκίνητα όλων των πολιτειών (για την ακρίβεια, μάλιστα, έχω ένα και στο δικό μου). Λέει: «Εξασκηθείτε σε τυχαίες πράξεις καλο­σύνης και ασυνείδητες πράξεις ομορφιάς». Δεν ξέρω ποιος σκέφτηκε αυτή την ιδέα, όμως ποτέ δεν έχω δει πιο σημαντικό μήνυμα στο μπροστινό μου αυτοκίνητο. Η εξάσκηση σε τυχαίες πράξεις καλοσύνης είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να νιώσετε την ευχαρίστηση της προσφοράς χωρίς να περιμένετε τίποτα σε ανταπόδοση. Είναι καλύτερα να τις κάνετε και να μην το γνωρίζει κανένας.

Στην ευρύτερη περιοχή του Σαν Φρανσίσκο Μπέι υπάρ­χουν πέντε σταθμοί διοδίων. Πριν από λίγο καιρό κάποιοι άρ­χισαν να πληρώνουν τα διόδια των αυτοκινήτων που ακολου­θούσαν ακριβώς από πίσω τους. Οι οδηγοί τους έφταναν στο σταθμό, έβγαζαν το δολάριο τους και άκουγαν την εξής φρά­ση: «Τα διόδια σας έχουν πληρωθεί από το προηγούμενο αυτο­κίνητο». Αυτό είναι ένα παράδειγμα αυθόρμητου και τυχαίου δώρου που δόθηκε χωρίς την προσδοκία ή την απαίτηση κά­ποιας ανταπόδοσης. Μπορείτε βέβαια να φανταστείτε την εντύπωση που προκάλεσε αυτό το μικρό δώρο στον οδηγό του αυτοκινήτου! Ίσως εκείνη την ημέρα τον ενθάρρυνε να είναι ένας καλύτερος άνθρωπος. Πολύ συχνά μία και μοναδική πρά­ξη καλοσύνης θέτει σε κίνηση μια ολόκληρη αλυσίδα παρόμοι­ων πράξεων.

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 31η, 32η και 33η συμβουλή

31. Παρακολουθήστε τις διαθέσεις σας και μην επιτρέπετε στις άσχημες να σας ξεγελάσουν

Οι διαθέσεις σας μπορεί να είναι εξαιρετικά απα­τηλές. Μπορούν, και πιθανότατα το κάνουν, να σας ξεγελά­σουν και να σας πείσουν πως η ζωή σας είναι πολύ πιο άσχημη απ' ό,τι είναι πράγματι. Όταν έχετε τα κέφια σας, η ζωή μοιά­ζει υπέροχη. Την αντιμετωπίζετε με καθαρό μυαλό, κοινή λο­γική και σοφία. Όταν η διάθεση μας είναι καλή, οι δυσκολίες δεν είναι ανυπόφορες και τα προβλήματα είναι λιγότερο φο­βερά και λύνονται πιο εύκολα. Ακόμα και οι σχέσεις μας μοιά­ζουν να λειτουργούν από μόνες τους και η επικοινωνία με τους συνανθρώπους μας είναι εύκολη. Αν μάλιστα κάποιος σας κρι­τικάρει, παίρνετε το όλο θέμα πιο ανάλαφρα απ' ό,τι άλλες φο­ρές.

Αντίθετα, όταν έχετε τις μαύρες σας, η ζωή μοιάζει αφόρη­τα σοβαρή και δύσκολη. Δεν μπορείτε να δείτε τις καταστά­σεις με καθαρό μυαλό. Παίρνετε όλα τα πράγματα προσωπικά και συχνά παρεξηγείτε τους γύρω σας, θεωρώντας πως οι ενέργειες τους έχουν κακόβουλα κίνητρα.

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 28η, 29η και 30η συμβουλή

28. Ενδιαφερθείτε πρώτα απ' όλα να κατανοήσετε
Η συγκεκριμένη τεχνική είναι δανεισμένη από το βιβλίο «Εφτά συνήθειες για εξαιρετικά αποτελεσματικούς ανθρώπους» του Στέφεν Κόβεϋ. Η χρησιμοποίηση αυτής της στρατηγικής αποτελεί ένα σύντομο δρόμο για να γίνετε ένα πιο ικανοποιημένο άτομο (και πιθανότατα θα γίνετε και πιο αποτελεσματικό).
Ουσιαστικά το «ενδιαφερθείτε πρώτα απ' όλα να κατανοήσετε» εννοεί να ενδιαφερθείτε περισσότερο να καταλάβετε τους άλλους και λιγότερο να κάνετε τους άλλους να καταλάβουν εσάς. Εννοεί να αποδεχτείτε την ιδέα πως αν θέλετε ποιότητα και ικανοποιητική επικοινωνία, που θα τρέφει εσάς και τους άλλους, πρέπει η κατανόηση των άλλων να έρχεται πρώτη. Όταν κατανοήσετε από πού προέρχονται οι άλλοι, τι προσπαθούν να σας πουν, τι είναι σημαντικό γι' αυτούς και πάει λέγοντας, το να κατανοήσουν κι εσάς προκύπτει τελείως φυσιολογικά, τα πράγματα παίρνουν τις θέσεις τους χωρίς καμία σχεδόν προσπάθεια. Όταν όμως αντιστρέφετε αυτή τη διαδικασία (πράγμα που κάνουμε οι περισσότεροι συνήθως), είναι σαν να βάζετε την άμαξα πριν από το άλογο. Όταν προσπαθεί¬τε να σας καταλάβουν προτού εσείς καταλάβετε τους γύρω σας, η ενέργεια που καταβάλλεται θα γίνει αισθητή σ' εσάς αλλά και στον άνθρωπο ή στους ανθρώπους που προσπαθείτε να πλησιάσετε. Η πραγματική επικοινωνία θα διαταραχτεί και μπορεί να καταλήξετε σ' ένα κονταροχτύπημα εγωισμών.

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 25η, 26η και 27η συμβουλή

25. Χαμογελάστε σε αγνώστους, κοιτάξτε τους στα μάτια και πείτε τους γεια
Έχετε προσέξει ή σκεφτεί ποτέ πόσο αποφεύγουμε να κοιτάξουμε στα μάτια αγνώστους; Γιατί; Τι φοβόμαστε; Τι είναι αυτό που μας εμποδίζει να ανοίξουμε την καρδιά μας σε ανθρώπους που δε γνωρίζουμε;
Η αλήθεια είναι πως δε γνωρίζω τις απαντήσεις, ξέρω όμως πως στην πραγματικότητα υπάρχει ένας συσχετισμός μεταξύ της συμπεριφοράς μας προς τους αγνώστους και του συνολικού επιπέδου της ευτυχίας μας. Με άλλα λόγια, είναι μάλλον απίθανο να ανακαλύψουμε κάποιον άνθρωπο που, ενώ περπατάει συνοφρυωμένος και με το κεφάλι σκυφτό, αποφεύγοντας το βλέμμα των συνανθρώπων του, είναι εσωτερικά ένα ήρεμο και ευτυχισμένο άτομο.
Αυτό που εννοώ, βέβαια, εδώ δεν είναι να εξωτερικεύετε περισσότερο τα συναισθήματα σας απ' το να τα κρατάτε μέσα σας, ή πως πρέπει να σπαταλάτε πολλή από την ενέργεια σας προσπαθώντας να ομορφύνετε την ημέρα των άλλων, ούτε βέβαια πως χρειάζεται να προσποιείστε τους φιλικούς. Σας προτείνω όμως πως αν θεωρείτε τους άλλους πάνω-κάτω σαν κι εσάς και τους αντιμετωπίζετε όχι μόνο με καλοσύνη και σεβασμό αλλά και τους κοιτάτε στα μάτια με χαμόγελο, πιθανότατα θα παρατηρήσετε κάποιες ευχάριστες αλλαγές πάνω σας.

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 22η, 23η και 24η συμβουλή

22. Επαναλάβετε στον εαυτό σας: «Η ζωή δεν είναι κατάσταση επείγοντος»

Κατά κάποιο τρόπο αυτή η στρατηγική συνοψίζει το βασικό μήνυμα αυτού του βιβλίου. Αν και πάρα πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ακριβώς το αντίθετο, η αλήθεια είναι πως η ζωή δεν είναι μια κατάσταση επείγοντος.

Όλα αυτά τα χρόνια είχα εκατοντάδες πελάτες που παραμελούσαν τις οικογένειές τους και τα ίδια τους τα όνειρα, λόγω της τάσης τους να πιστεύουν πως η ζωή είναι μια κατάσταση επείγοντος. Δικαιολογούσαν, μάλιστα, αυτή τη νευρωτική πίστη τους υποστηρίζοντας πως αν δε δουλεύουν ογδόντα ώρες την εβδομάδα, δε θα προλάβουν όλα όσα έχουν να κάνουν. Εγώ όμως τους θυμίζω πως όταν πεθάνουν, το «εσωτερικό τους καλάθι» δε θα είναι άδειο!
Μια πελάτισσα μου, που είναι νοικοκυρά και μητέρα τριών παιδιών, μου είπε πρόσφατα: «Δεν τα καταφέρνω με τίποτα να καθαρίσω το σπίτι όπως θέλω, προτού φύγουν όλοι το πρωί». Ήταν μάλιστα τόσο ταραγμένη από την ανικανότητα της να είναι τέλεια, που ο προσωπικός της γιατρός της έδωσε ηρεμιστικά. Αυτή η γυναίκα ενεργούσε (και ένιωθε) σαν να είχε ένα πιστόλι στον κρόταφο και αυτός που την απειλούσε απαιτούσε κάθε πιάτο να είναι στη θέση του και κάθε πετσέτα διπλωμένη, αλλιώς... Η κρυφή υπόθεση είναι πάλι πως εδώ αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση επείγοντος. Η αλήθεια όμως ήταν πως η ίδια δημιουργούσε την ένταση μέσα στην οποία ζούσε.

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 19η, 20η και 21η συμβουλή

19. Μειώστε την αντοχή σας στο στρες

Απ' ό,τι φαίνεται, στην κοινωνία μας ακολουθούμε ακριβώς την αντίθετη πρακτική. Έχουμε την τάση να σεβόμα­στε τους ανθρώπους που βρίσκονται κάτω από την πίεση μεγά­λου στρες, αυτούς που αντεπεξέρχονται σε μεγάλα φορτία άγ­χους και αντιμετωπίζουν μεγάλη πίεση. Όταν κάποιος λέει «Τον τελευταίο καιρό δούλευα πάρα πολύ», ή «Είμαι πραγμα­τικά εξοντωμένος», έχουμε μάθει να τον θαυμάζουμε, ακόμα και να τον μιμούμαστε. Στη δουλειά μου ως σύμβουλος στρες ακούω σχεδόν κάθε μέρα τη γεμάτη περηφάνια φράση: «Έχω μεγάλη αντοχή στο στρες». Έτσι, δε μου προξενεί και μεγάλη έκπληξη το γεγονός πως, όταν αυτοί οι εξοντωμένοι από το στρες άνθρωποι έρχονται στο γραφείο μου, εκείνο που ελπί­ζουν, τις περισσότερες φορές, είναι να τους προσφέρω κάποι­ες στρατηγικές ώστε να αυξήσουν ακόμα περισσότερο την αντοχή τους στο στρες με σκοπό να αναλάβουν ακόμα περισ­σότερες ευθύνες!

Ευτυχώς, στο συναισθηματικό μας σύστημα υπάρχει ένας απαράβατος νόμος που λέει το εξής: το ισχύον επίπεδο του στρες είναι αυτό ακριβώς που έχουμε την ικανότητα να αντέ­ξουμε. Θα έχετε βέβαια παρατηρήσει πως οι άνθρωποι που λέ­νε «Εγώ μπορώ να αντέξω μεγάλο στρεσάρισμα» είναι αυτοί που συνήθως βρίσκονται υπό την επήρεια πολύ μεγάλου στρες! Άρα, λοιπόν, αν μάθεις στους ανθρώπους πώς να αυξάνουν την αντοχή τους στο στρες, θα συμβεί αυτό ακριβώς που ορίζει ο κανόνας. Αυτοί θα αναλάβουν ακόμα μεγαλύτερες ευθύνες, η ένταση θα μεγαλώσει και το εξωτερικό επίπεδο του στρες θα εξισορροπήσει πάλι με την αντοχή τους. Συνήθως ένα εξουθε­νωμένο από το στρες άτομο χρειάζεται μια κάποιου είδους κρίση για να ξυπνήσει και να συνειδητοποιήσει την τρέλα που ζει - ο σύζυγος φεύγει, προκύπτει κάποιο πρόβλημα υγείας, αποκτάει το ίδιο κάποια βαριά μορφή εθισμού. Κάτι συμβαίνει και τους σπρώχνει στην αναζήτηση μιας καινούριας στρατηγι­κής.

Μπορεί να φαίνεται περίεργο, όμως αν εγγραφείτε σε ένα συνηθισμένο εργαστήρι ψυχολογικής αντιμετώπισης του στρες, εκείνο που πιθανότατα θα σας διδάξουν είναι πώς να αυξήσετε την αντοχή σας σ' αυτό. Μοιάζει λες και οι σύμβου­λοι του στρες είναι και αυτοί στρεσαρισμένοι!

Εκείνο που πρέπει να κάνετε είναι

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 16η, 17η και 18η συμβουλή

16. Ρωτήστε τον εαυτό σας: «Θα έχει αυτό καμία σημασία μετά από ένα χρόνο;»

Σχεδόν κάθε μέρα παίζω με τον εαυτό μου ένα παι­χνίδι που το λέω «περίβλημα χρόνου». Το επινόησα ως απά­ντηση στην επίμονη και λανθασμένη πίστη μου πως όλα αυτά που με βασάνιζαν ήταν πραγματικά σημαντικά.

Για να παίξετε το «περίβλημα χρόνου», το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να φανταστείτε ότι η οποιαδήποτε κατάσταση που σας απασχολεί αυτό τον καιρό δε συμβαίνει τώρα αλλά μετά από ένα χρόνο. Μετά απλώς ρωτήστε τον εαυτό σας: «Εί­ναι αυτή η κατάσταση πραγματικά τόσο σοβαρή όσο την κάνω να φαίνεται;». Μια φορά στις τόσες μπορεί και να είναι - η συ­ντριπτική πλειοψηφία όμως απλώς δεν είναι.

Είτε είναι μια διαφωνία με το σύζυγό σας, το παιδί σας, το αφεντικό σας, ένα λάθος, μια χαμένη ευκαιρία, ένα χαμένο πορτοφόλι, μια επαγγελματική απόρριψη, ή ένας στραμπουλι­σμένος αστράγαλος, το πιο πιθανό είναι μετά από ένα χρόνο να μη σας απασχολεί καθόλου. Θα αποτελεί απλώς ακόμα μια μικρή λεπτομέρεια της ζωής σας. Αν και αυτό το απλό παιχνι­δάκι δε θα σας λύσει όλα τα προβλήματα, μπορεί να σας δώσει την ευκαιρία να δείτε τα πράγματα κάτω από μια διαφορετική και απαραίτητη προοπτική. Εγώ πιάνω τον εαυτό μου να γελά­ει με πράγματα που συνήθιζα να παραπαίρνω σοβαρά. Τώρα,

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 13η, 14η και 15η συμβουλή

13. Γίνετε πιο υπομονετικοί

Όσο πιο υπομονετικοί είστε, τόσο πιο πολύ πλησιά­ζετε το στόχο σας να δημιουργήσετε έναν πιο ήρεμο και γεμά­το αγάπη εαυτό. Όσο πιο υπομονετικοί είστε, τόσο πιο εύκολα θα αποδέχεστε την πραγματικότητα, αντί να επιμένετε να γίνει η ζωή ακριβώς όπως θα θέλατε. Χωρίς υπομονή η ζωή είναι εξαιρετικά αγχώδης. Εύκολα ενοχλείστε και νευριάζετε. Η υπομονή προσθέτει μια διάσταση άνεσης και αποδοχής στη ζωή σας. Είναι σημαντική για την εσωτερική σας ειρήνη.

Το να γίνετε πιο υπομονετικοί περιλαμβάνει το να αποδε­χτείτε με την ψυχή σας το παρόν, ακόμα κι αν δε σας αρέσει. Αν κολλήσετε σ' ένα μποτιλιάρισμα και αργήσετε σ' ένα ρα­ντεβού, το να αποδεχτείτε με την ψυχή σας το παρόν σημαίνει να συγκρατήσετε τον εαυτό σας από το να δημιουργήσει μια πνευματική χιονοστιβάδα και προτού η σκέψη σας ξεφύγει από κάθε έλεγχο, να του υπενθυμίσετε απλώς να ηρεμήσει. Μπορεί να είναι μια καλή ευκαιρία να πάρετε μερικές βαθιές αναπνοές, καθώς και να θυμηθείτε πως, βλέποντας την κατά­σταση κάτω από μια μακροπρόθεσμη προοπτική, το να αργή­σετε είναι «μικροπράγματα».

Η υπομονή περιλαμβάνει επίσης το να βλέπουμε την αθωό­τητα μέσα στους άλλους. Η γυναίκα μου, η Κρις, κι εγώ έχουμε δυο μικρά παιδιά ηλικίας τεσσάρων και εφτά χρόνων. Κατά τη διάρκεια που έγραφα αυτό το βιβλίο, πολλές φορές η τετρά­χρονη κόρη μας έμπαινε μέσα στο γραφείο και διέκοπτε τη δουλειά μου, πράγμα που για ένα συγγραφέα μπορεί να είναι καταστροφικό. Αυτό που έμαθα να κάνω (τις περισσότερες φορές) είναι να διακρίνω την αθωότητα της συμπεριφοράς της, αντί να επικεντρώνω την προσοχή μου στις υποθετικές επιπτώ­σεις που θα προκαλούσε η διακοπή της («Δε θα τελειώσω τη δουλειά μου, θα χάσω τον ειρμό των σκέψεων μου, αυτή ήταν η μοναδική μου ευκαιρία σήμερα να γράψω» και πάει λέγο­ντας). Υπενθυμίζω στον εαυτό μου το γιατί έρχεται να με δει - επειδή με αγαπάει και όχι γιατί συνωμοτεί ώστε να μου κατα­στρέψει τη δουλειά. Κάθε φορά που θυμάμαι να δω την αθωό­τητα, αμέσως ανακαλώ ένα συναίσθημα υπομονής και η προ­σοχή μου επιστρέφει πάλι στο παρόν. Κάθε ενόχληση που μπο­ρεί να έχει δημιουργηθεί εκμηδενίζεται και υπενθυμίζω ακόμα μια φορά στον εαυτό μου πόσο τυχερός είμαι που έχω τόσο όμορφα παιδιά. Έχω ανακαλύψει πως αν ψάξεις αρκετά βα­θιά, μπορείς σχεδόν πάντοτε να δεις εξίσου καλά την αθωότη­τα μέσα στους άλλους, όπως ακριβώς και στις υποτιθέμενες αγχωτικές καταστάσεις. Όταν το κάνετε, θα γίνετε ένας πιο υπομονετικός και ήρεμος άνθρωπος και, κατά έναν παράξενο τρόπο, θα αρχίσετε πολλές φορές να διασκεδάζετε με περι­πτώσεις που συνήθως σας άγχωναν.

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 10η, 11η και 12η συμβουλή

10. Μάθετε να ζείτε το παρόν

Σ’ ένα μεγάλο βαθμό η ηρεμία του μυαλού μας εξαρτάται από το πόσο ικανοί είμαστε να ζήσουμε το παρόν. Ανεξάρτητα από το τι συνέβη χθες ή πέρυσι και τι μπορεί ή δεν μπορεί να συμβεί αύριο, το παρόν είναι αυτό στο οποίο βρί­σκεστε - πάντοτε!

Αναμφισβήτητα πολλοί από μας γνωρίζουμε πολύ καλά τη νευρωτική τέχνη του να σπαταλάμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας ανησυχώντας για διάφορα πράγματα - και μάλιστα για πολλά μαζί ταυτόχρονα. Επιτρέπουμε σε προβλήματα του παρελθόντος και ανησυχίες του μέλλοντος να κυριαρχούν στο παρόν μας τόσο πολύ, που στο τέλος καταλήγουμε ανήσυχοι, αγχωμένοι, στενοχωρημένοι και χωρίς ελπίδα. Από την άλλη πλευρά, αναβάλλουμε επίσης την ικανοποίηση μας, τις ήδη υπάρχουσες προτεραιότητες και την ευτυχία μας, πείθοντας συχνά τον εαυτό μας ότι «κάποια μέρα» θα είναι καλύτερα από σήμερα. Δυστυχώς η ίδια πνευματική δυναμική που μας λέει να κοιτάμε συνεχώς τι θα συμβεί στο μέλλον θα επανα­λαμβάνεται, ούτως ώστε αυτή η «κάποια μέρα» δε θα έρθει πο­τέ στην πραγματικότητα. Ο Τζον Λένον είπε κάποτε πως «ζωή είναι αυτό που συμβαίνει, ενώ εμείς είμαστε απασχολημένοι με το να κάνουμε άλλα σχέδια». Ενώ εμείς ασχολούμαστε «με άλλα σχέδια», τα παιδιά μας ασχολούνται με το να μεγαλώ­νουν, οι άνθρωποι που αγαπάμε φεύγουν μακριά και πεθαί­νουν, τα κορμιά μας χάνουν τη γραμμή τους και τα όνειρα μας σιγά σιγά γλιστράνε μακριά μας. Με λίγα λόγια, χάνουμε τη ζωή.

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 7η, 8η και 9η συμβουλή

7. Μη διακόπτετε τους άλλους όταν μιλάνε και μη σπεύδετε να ολοκληρώνετε τις φράσεις τους

Μόλις πριν από μερικά χρόνια συνειδητοποίησα πό­σο συχνά διέκοπτα τους άλλους και/ή έσπευδα να ολοκληρώ­σω τις φράσεις τους. Μετά από σύντομο χρονικό διάστημα πα­ρατήρησα επίσης πόσο αρνητική ήταν αυτή η συνήθεια, όχι μό­νο όσον αφορά στο σεβασμό και στην αγάπη που μου έδειχναν γύρω μου, αλλά και για την τρομακτική ποσότητα ενέργειας που χρειαζόταν ούτως ώστε να βρίσκομαι σε δυο μυαλά ταυτό­χρονα! Σκεφτείτε το για λίγο. Όταν πιέζετε κάποιον να συνε­χίσει, ή τον διακόπτετε, ή ολοκληρώνετε εσείς την πρόταση του, πρέπει όχι μόνο να παρακολουθείτε το δικό σας ειρμό σκέψεων αλλά και του προσώπου που διακόπτετε. Αυτή η ένταση (η οποία, επί τη ευκαιρία, είναι πάρα πολύ συνηθισμέ­νη σε πολυάσχολους ανθρώπους) ενθαρρύνει και τα δύο μέρη να αυξήσουν την ταχύτητα του λόγου και της σκέψης τους. Αυ­τό, με τη σειρά του, κάνει και τα δύο άτομα νευρικά, ευερέθι­στα και ταραγμένα. Είναι δηλαδή εν ολίγοις εξοντωτικό. Απο­τελεί επίσης την αιτία πολλών καβγάδων, γιατί αν υπάρχει κά­ποιος που κανείς δε χωνεύει αυτός είναι εκείνος που δεν ακούει τίποτε απ' όσα του λένε οι άλλοι. Και πώς, στο κάτω κάτω, ν' ακούσετε τι σας λέει κάποιος όταν είστε απασχολημέ­νος με το να μιλάτε εκ μέρους του;

Μόλις αρχίσετε να συνειδητοποιείτε πως διακόπτετε τους άλλους, θα καταλάβετε ότι αυτή η ύπουλη τάση δεν είναι τίπο­τα παραπάνω από μιαν αθώα συνήθεια που είναι αόρατη στα δικά σας μάτια. Αυτό, λοιπόν, είναι ένα πάρα πολύ καλό νέο, γιατί σημαίνει

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 4η, 5η και 6η συμβουλή

4.Μην αγνοείτε το φαινόμενο της χιονοστιβάδας στη σκέψη σας

Μια πολύ σημαντική τεχνική για να αποκτήσετε πε­ρισσότερη γαλήνη είναι να συνειδητοποιήσετε πόσο γρήγορα ο αρνητικός και ανασφαλής τρόπος σκέψης μπορεί να ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Έχετε ποτέ προσέξει πόσο νευρικοί νιώθετε όταν αφήνεστε να παρασυρθείτε από τις σκέψεις σας; Και σαν να μην έφτανε αυτό, όσο περισσότερο σας απορροφούν οι λε­πτομέρειες του θέματος που σας κάνει νευρικούς, τόσο πιο άσχημα νιώθετε. Η μια σκέψη οδηγεί στην άλλη και μετά ακό­μα παραπέρα, μέχρι που σε κάποιο σημείο καταλήγετε να εί­στε φοβερά ταραγμένοι.

Μπορεί, για παράδειγμα, να ξυπνήσετε μέσα στη νύχτα και να θυμηθείτε κάποιο τηλεφώνημα που πρέπει να κάνετε την επομένη. Μετά, αντί να νιώσετε ανακούφιση που θυμηθήκατε ένα τόσο σημαντικό τηλεφώνημα, αρχίζετε να σκέφτεστε όλα όσα έχετε να κάνετε αύριο. Αρχίζετε να προβάρετε μια πιθανή συζήτηση με το αφεντικό σας και τελικά ταράζεστε ακόμη πε­ρισσότερο. Έτσι πολύ γρήγορα σκέφτεστε: «Δεν το πιστεύω πόση δουλειά έχω, πρέπει να κάνω τουλάχιστον πενήντα τηλε­φωνήματα τη μέρα! Μα ποιος τέλος πάντων έχει ζωή σαν τη δι­κιά μου!». Και πάει λέγοντας, μέχρι που φτάνετε να λυπάστε τον ίδιο σας τον εαυτό. Για πάρα πολλούς ανθρώπους δεν υπάρχει όριο για το πόσο μπορεί να τραβήξει αυτή η «επίθεση σκέψεων». Για την ακρίβεια, μάλιστα, αρκετοί πελάτες μου μού έχουν πει πως πολλές από τις μέρες και τις νύχτες τους τις σπαταλάνε κάνοντας τέτοιου είδους πνευματικές πρόβες. Εί­ναι περιττό βέβαια να τονίσω πως είναι αδύνατο να νιώσετε ήρεμοι με το κεφάλι σας γεμάτο ανησυχίες και προβλήματα.

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - Οι τρεις πρώτες συμβουλές

1. Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα.
Πολύ συχνά αφήνουμε τον εαυτό μας να αναστατώνεται από πράγματα που, αν τα εξετάσουμε πιο προσεκτικά, δεν έχουν ουσιαστικά και τόσο μεγάλη σημασία. Επικεντρώνουμε την προσοχή μας σε ασήμαντα προβλήματα και μικροσυμφέροντα και καταλήγουμε να τους δίνουμε μεγαλύτερη βαρύτητα απ' όση αξίζουν. Ένας άγνωστος, για παράδειγμα, μας κόβει αντικανονικά το δρόμο και χώνεται μπροστά μας μέσα στην κίνηση. Αντί να δώσουμε τόπο στην οργή και να συνεχίσουμε τη μέρα μας, εμείς πείθουμε τον εαυτό μας ότι έχουμε κάθε λόγο να θυμώσουμε. Μέσα στο μυαλό μας παίζουμε μια σκηνή φανταστικής αντιπαράθεσης με αυτόν τον άγνωστο. Πολλοί από μας, μάλιστα, μπορεί αργότερα να διηγηθούμε αυτό το περιστατικό και σε άλλους, αντί απλώς να το ξεχάσουμε.
Γιατί, αντίθετα, δεν επιτρέπουμε έτσι απλά στον άγνωστο οδηγό να πάθει κάπου αλλού το ατύχημα του; Προσπαθήστε να δείξετε κατανόηση γι' αυτόν τον άνθρωπο και θυμηθείτε πόσο οδυνηρό είναι να είσαι τόσο βιαστικός. Με αυτό τον τρόπο διατηρούμε τη δική μας ηρεμία και αποφεύγουμε να παίρνουμε προσωπικά τα προβλήματα των άλλων.
Υπάρχουν πολλά ανάλογα παραδείγματα «μικροπραγμάτων» που προκύπτουν κάθε μέρα στη ζωή μας.